สวัสดีฮะ!! ^ ^ 

อาจจะงงว่าเอนทรี่นี้มาจากไหน สมมติว่ามันซ่อนอยู่ในอีกมิตินึงละกันฮะ 55 คือเรา draft ไว้หลายวันก่อนแล้วเพิ่งมากด publish เอาวันนี้ที่เพิ่งได้ของและปล่อยของสู่สายตาชาวโลก(?)น่ะ ^ ^

ขอบคุณก่อน จริงๆ Talk ในเล่มก็ยาวเหยียดเหลือเกินแล้วแท้ๆ ยังอยากพูดต่อในนี้อีก 555 ที่เรามีงานของตัวเองได้พิมพ์เป็นเล่มก็เพราะแถวๆนี้แหละที่บอกว่าจะซื้อกัน ไม่งั้นเราก็คงไม่กล้าพิมพ์ออกมาหรอก ๐T^T ขอบคุณทุกคนมากฮะ~!! >w< แล้วก็ขออภัยในความไม่สะดวกสำหรับคนที่ไปรับของวันนี้( อาทิตย์ 21 มิ.ย.) ที่งานแคปซูล ที่ต้องไปนั่งรอเรากรีดกระดาษพับปก ^ ^''  ซึ่งเราก็เพิ่งได้ของสดๆร้อนๆนี่เอง ยังไม่ทันเปิดดูข้างในเลยด้วยซ้ำ ที่ไม่ได้พับไปก่อนเพราะกะความหนาไม่ถูกอะ เลยทำให้ไม่รู้จะเว้นสองข้างไงดีด้วย กลายเป็นไม่ได้เตรียมพร้อมสุดๆ ว่าจะไปนั่งทำบนโต๊ะ ก็ลืมไปเลยว่าโต๊ะพวกนั้นกลายเป็นโต๊ะเล่นการ์ดเกมไปแล้ว orz ก็ขอบคุณที่นั่งรอเราตัดฮะ ขอบคุณลุงที่หาทำเลนั่งและช่วยพับด้วยฮะ ^ ^

รู้สึกเสียเวลาชีวิตไปมากเกินความจำเป็นกับงานชิ้นนี้ แต่ยังไงก็เป็นเรื่องดีที่มีผลออกมาเป็นชิ้นเป็นอันและเราได้สนุกสนานกับมัน ยุ่งไปหลายวันแต่เสร็จจากตรงนั้นแล้วพอว่างก็ไม่ค่อยชอบอีกแฮะ 555  เบื่อความเรื่องมากของตัวเอง กลัวเรื่องพิมพ์แล้วภาพจะไม่คมซะเหลือเกิน แล้วมันก็ไม่คมนักแต่ก็พอใจแหละ พิมพ์ออกมาแล้วเห็นสีเปรอะๆหลายจุดจริงๆ ทั้งๆที่พยายามลบให้สะอาดในคอมแล้วนะ 555

มีคนบอกว่าอ่านจนจบแล้วพบว่ามันเป็นการ์ตูนตลก....orz (ซับอ่านไปหัวเราะไป 555) อุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตาให้ดราม้าดราหมานะเนี่ย กร๊ากกก จริงๆอยากให้ค่อยๆอ่านและซึมซับอารมณ์จากภาพนะ ที่สำคัญกว่าควรเปิดเพลงเหล่านี้ฟังตามเพื่อจับอารมณ์ ก๊ากกกก (มีเอ็งทำอยู่คนเดียวแหละ!!)

 

เอนทรี่นี้มีเพื่อไว้บ่นเกี่ยวกับโดเรื่องนี้นั่นเองฮะ น้อมรับทุกคอมเมนท์เลยคร้าบ~~^w^  ตามสบายเลย จะว่าพล็อตน้ำเน่า ไม่สมเหตุสมผล หมั่นไส้ซาโต้ สงสารทาคางิ ตุ่นวิปริต ยังไงก็ได้ฮะ 555555

 

เกริ่นถึงไอเดียอีกทีนึง ก๊อปมาจากเอนทรี่ข้างบน 555 (จริงๆแล้วเขียนไว้ใช้กับเอนทรี่นี้ แต่ดันใส่กับข้างบนไปแล้ว ขอใส่อีกทีละกัน ^ ^')

โดเรื่องนี้เขียนขึ้นจากเพลงหลายเพลงนะ ^ ^  ( มี theme song ในภาพด้วย กระแดะมาก กร๊ากกก) หรือพูดอีกอย่างก็คือ ฟังเพลงแล้วเกิดภาพฉากบางฉากขึ้นมา รวมถึงพยายามใส่ฉากที่เป็นไปตามเพลง (ทำไมอารมณ์สุนทรีย์อย่างนี้ฉัน...) 

ถึงจะบอกว่าเพลงธีมคือ All I want ของเจ๊ไม แต่จริงๆไอเดียมันเกิดจากเพลง Mou kimi ga inai ของ Funky Monkey Babysล่ะ (เหมือนเราจะพูดถึงเพลงนี้หลายรอบมากๆ ^ ^' ถ้าจิ้มลิงค์ดูพีวีแล้วจะเข้าใจว่าทำไมเพลงนี้ถึงส่งผล วะฮ่า~!) เพลงนี้ออกตั้งแต่ปีปลาย 2007 ใช่แล้ว ไอเดียของโดเรื่องนี้มันเริ่มตั้งแต่ตอนนั้นนั่นเอง!! (นานเข้าไปได้อีก) หน้าแรกเลย ฉากที่ทาคางิวิ่งตะเกียกตะกายท่ามกลางพายุหิมะ(เฮ่ย?) มันมาจากเพลงนี้นั่นแล ^ ^ แล้วสถานที่ที่แยกจากกันก็ต้องเป็นชานชาลาด้วย (ตามในเพลง โหะๆ) มีเนื้อเรื่องก่อนหน้านี้ที่คิดไว้ ไม่ใช่บอกเลิก แต่มีเหตุให้ต้องจากกัน หรือเข้าใจผิดอะไรสักอย่างแล้วก่อนจะสายไปซาโต้ก็ตามมาเจอที่ชานชาลาแล้วได้ปรับความเข้าใจ หรือทำให้หมอนั่นคาสว่างอะไรทำนองนี้ (อ๊ะ ทำให้ 385 ต้องลำบากอีกแล้ว!) ฟุ้งไว้หลายตลบสุดท้ายบทพลิกออกมาในรูปแบบที่โหดร้ายที่สุดอย่างนี้นี่เอง วะฮ่า~!XD

.

.

.

ต่อจากนี้สำหรับคนที่ได้อ่านโดเราแล้วจึงเหมาะจะอ่านฮะ XD อยากพูดถึงแต่ละฉากว่ามันมาได้ยังไงน่ะ ^ ^ (จะว่าไป วันนี้ได้เห็นออกมาเป็นเล่มแล้วถึงเพิ่งนึกได้ว่า เราลืมใส่เลขหน้า 555 แต่จริงๆก็ไม่เห็นจำเป็นต้องมีนี่เนอะ =w=  ข้างล่างนี่ หน้าที่ 1 ก็คือหน้าที่ทาคางิวิ่งฝ่าพายุหิมะ(?)นะฮะ)

.

.

.

- หน้า 1-2  หน้าเปิดเรื่องที่หลอกให้คนอยากอ่านสินะ กร๊ากกกกก พอหน้าถัดๆไปอาจจะดูเรื่อยๆไปหน่อย เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเล่าเรื่องชีวิตบัดซบสองวันของทาคางิให้น่าสนใจกว่านี้ยังไงดีแฮะ ^ ^; ถ้าเรื่องมันรุนแรงกว่านี้ขนาดที่หมอนี่จะไปโดดรางรถไฟหรือวิ่งไปให้เฮลิคอปเตอร์ทับค่อยน่าตื่นเต้นหน่อยเนอะ(เฮ่ย...) 555 อะ กลับมาที่หน้า 2 เราชอบมุมของแต่ละกรอบเป็นการส่วนตัวแฮะ อยากให้อารมณ์คว้างๆ ท่ามกลางลมโชยและหิมะ ชอบกรอบที่สามของหน้า 2 จัง > < แต่มุมพวกนี้เราก็ว่าเราซึมซับมาจากเรื่องอื่นๆที่เคยผ่านตารึเปล่านะ กลัวว่าหลายฉากในเรื่องนี้จะเป็นมุมที่โหลๆเหมือนกัน ^ ^''....เราก็ไม่แน่ใจว่าคิดเองหรือไปเลียนแบบเค้ามากันนะ O_O

- หน้า 3 ที่เป็นทาคางินอนไม่หลับ อยากวาดฉากอย่างนี้นานแล้ว (กับการ์ตูนที่คิดไว้เอง) คนนั่งกังวลบนเตียงริมหน้าต่าง ข้างนอกมีแสงสว่างส่องผ่านเข้ามา จริงๆฉากนี้ไม่มีอะไรเลยนี่เนอะยังจะยกมาพูด 55 แต่ที่มีภาพโทรศัพท์ ก็คงมาจากท่อนต้นๆในเพลง All I want "..denwa ga naranai hi wa mune no oku ni tsumoru omoi..." (...ในวันที่ไม่มีเสียงโทรศัพท์เข้ามา ความรู้สึกก่อตัวขึ้นในใจ...)

- หน้า 4-5 ฉากเทกาแฟ ทำไมต้องมีกาแฟ อันนี้แทบไม่เกี่ยวแต่เพราะในเพลง All I want มีพูดถึงมิ้ลค์ที (จริงๆเจ๊ไมชอบแอบใส่เครื่องดื่มที่ชอบลงในเพลงหลายเพลงแล้วนะเนี่ย ฮา~) ก็เลยอยากให้เรื่องนี้มีชาหรือกาแฟอยู่ด้วยให้ได้ 555 (แค่นั้นเนี่ยนะ!)

- หน้า 7 กรอบแรก มีใครเห็นหลุมตุ่นไหม กร๊ากกกก (มันใช่เรอะ!!)

- หน้า 8 ฉากทาคางิสิ้นหวัง คำพูดในกรอบล่างๆนั่นแทบจะเอามาจากเนื้อเพลง แต่แปลงนิดหน่อย "ถ้าเช้านี้เราเจอกัน เราจะยิ้มทักทายกันเหมือนอย่างเคยได้มั้ย" มาจากในเพลง All I want ฮุคแรก "..onaji asa mukaete futari de tsukuru MIRUKU TII to.. mabushi sou ni warau anata ga..." ซึ่งยูกิได้แปลให้ว่า " ...ย่างเข้ารุ่งเช้าที่เหมือนกับทุกวัน กับมิลค์ทีที่พวกเราสองคนชงด้วยกัน... ขอเพียงได้อยู่ข้างๆเธอผู้กำลังยิ้มอย่างสดใสเท่านั้น..." ซึ่งให้อารมณ์ขอให้กลับไปเป็นอย่างในความทรงจำอันแสนสุขเหมือนทุกวันที่ผ่านมา เลยเอามาทำเป็นบทพูดตอนที่ทาคางิคุงกำลังเฮิร์ทสุดขีด ฮา~~ ^ ^

- หน้า 10 ตึกกรมตำรวจนครบาล... มันเป็นของที่ต้องมี 55555

- หน้า 12-13 ฉากทาคางิเดินคอตกในเมือง วาดมา 10 กว่าหน้ากว่าจะได้วาดฉากเทศกาลในเมืองที่อยากวาด~ เบื่อวาดฉากในตึกมากเลยอะ >_< ห้องเหิ้งอะไรเราวาดเป็นที่ไหน~~(พยายามใส่เพดานไม่ให้ดูโล่ง ^ ^'') หน้าแรกๆจะเห็นความเละเทะ (เอ๋ หน้าหลังๆก็ยังเละเหรอ 55) เพราะทีแรกไม่ได้กะพิมพ์ ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยฮะ ^ ^'' พอเข้าหน้านี้โดเราก็มีสีสันขึ้นซะที ดีใจเวลาลงสี ชอบลงแสงไฟในยามค่ำคืน ^ ^ แต่พอลงไปหลายๆหน้าเข้าก็ชักหมดมุขเบื่อเหมือนกัน 55 (ใครให้แกวาดซะยาวขนาดนั้นฮะ) จะมีใครเห็นตัวละครลับ 3 ตัวที่เราจับไปเดินในเมืองด้วยมั้ยนะ~:3 (ออกจะชัด 555) เวลาฟังเพลง Sei naru yoru ni ของ Ketsumeishi ภาพบรรยากาศค่ำคืนของเทศกาลนี้ก็จะผุดขึ้นมา มีผลให้เราวาดออกมาได้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นนะเนี่ย ชอบจัง~XD

และฉากเดินคอตกในเมืองนี่ ก็มาจากเพลง All I want อีกแล้ว "~Hitogomi no naka~ te wo tsunaide aruku koibito tachi ni futari wo kasanetemitu..." ซึ่ง(ยูกิ)แปลว่า "~ท่ามกลางผู้คนมากมาย~ เมื่อลองเปรียบเทียบเราสองคนไปยังเหล่าคู่รักที่เดินจับมือกัน..." ในเนื้อเพลงหลังจากนี้คนคนนี้จะรู้สึกสะกัดกลั้นความรู้สึกอิจฉาในเทศกาลนี้ไว้น่ะฮะ ในที่นี้จัดให้ทาคางิคุงรู้สึกสลดตัวเองยิ่งขึ้น ฮา~

- หน้า 14 ...ไม่มีอะไร ดีใจที่ในที่สุดก็ได้วาดซาโต้แสดงความคิดบ้าง~~\TTwTT/ (มันกลายเป็นโดทาคางิคุงไปแล้ว เพิ่งรู้ตัวตอนวาดจบ orz....)

- หน้า 14 ทำไมทาคางิต้องโดนอัด เพราะเราอยากให้หมอนี่สะบักสะบอมทั้งร่างกายและจิตใจ กร๊ากกกกก ทำไมเป็นตำรวจปล่อยให้นักเลงอัด ก็อย่างที่เจ้าตัวรู้สึกสมเพชตัวเอง คนกำลังจิตใจอ่อนล้าพาให้ร่างไร้เรี่ยวแรง เอิ้ก

- หน้า 15 ฉากทาคางิออกวิ่งตามซาโต้ จริงๆเราชอบหน้านี้มาก พยายามวาดหลายมุมกล้อง และช่วงหน้านี้ก็เป็นตอนที่เราคิดจะทำเป็นเล่ม พอวาดเสร็จแล้วมามองใหม่ก็เหงื่อตกเหมือนกัน กรอบเบียดกันจริงๆ ^ ^''

- หน้า 16-17-18 ดีใจมากที่มาถึงตอนนี้ซะที อยากวาดอะไรที่มันดราม่าเหลือเกิน~~~>w< ฉากนี้ก็คือฉากเดียวกับหน้าเปิดเรื่องแหละฮะ ทั้งสองคนวิ่งหากันในเมือง อย่างกับว่านับจากนี้ไปจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว ใจภาวนาขอให้ได้เจอหน้ากันอย่างน้อยที่สุดก่อนที่ปีนี้จะหมดไป ท่ามกลางความหนาวเหน็บเหนื่อยล้าและสิ้นหวังของชายหนุ่ม เมื่อร่างกายล้มลง เขาก็ไม่สามารถและไม่คิดที่จะต่อสู้กับแรงโน้มถ่วงยืนขึ้นมาอีกต่อไป เหมือนกับปล่อยให้ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตมันจบลงตรงนี้.....จบละ (เฮ่ย) ฉากช่วงนี้อารมณ์มาจาก Mou kimi ga inai เต็มๆ ถึงความหมายจะไม่ได้ตรง แต่อารมณ์ความเฮิร์ทนี่ได้เลยล่ะ~~~XD

- หน้า 19 ทาคางิหันหลังกลับไป อยากวาดให้อารมณ์มันคว้างๆแฮะ ไม่รู้ว่าคว้างกันรึเปล่า? ^ ^

- หน้า 20 แอบวาดไม่ค่อยถูก แต่มันเป็นฉากที่ต้องมี อาจจะดูข้ามๆจากหน้า 19 มาหน่อย อุตส่าห์เติมกรอบสุดท้ายเล็กๆในหน้า 19 จะได้รู้สึกว่าเปลี่ยนสถานที่แล้วนะ ต้องแหกหนังสือหน่อยฮะมันริมเกิน แต่เลื่อนไม่ได้แหล่ว ^ ^'''

- หน้า 21 อีกหน้าที่ปลาบปลื้ม >_< จะเห็นได้ว่าบรรจงวาดให้ 385 ปรากฏตัวอย่างมีมาดมาก 55555 คำพูดก็คิดว่าควรจะอย่างนี้แหละ สร้างมาดสุดๆ หุๆๆ ฉากก็ตั้งใจวาดและลงสีมาก เสียดายวาดหน้าทาคางิข้างล่างไม่ค่อยดี แต่ไม่รู้จะแก้ไงแฮะ ไม่ถนัดวาดหน้าหันด้านนี้ซะจริง orz

- หน้า 23 เหนื่อยกับการยัดคำอธิบายมาก ยิ่งพอตอนวาดไม่ได้เว้นขอบไว้แล้วมาเลื่อนในคอมนี่เบียดกันแทบตายแน่ะ orz  แต่พอพิมพ์มาแล้วตัวหนังสือดูรู้เรื่องไม่เล็กมากแฮะ ยังดี ^ ^  จุดนี้อารมณ์ของเรื่องเปลี่ยนไป วาดให้แนบเนียนไม่ค่อยถูกเหมือนกันแฮะ ^ ^'' คือจากดราม่าหนักจิตมาเป็นขำๆ แต่เราก็ไม่รู้จะทำไงให้มันไม่ขำแฮะ ในเมื่อมุขมันเป็นอย่างนี้น่ะ 55 (ลุง: ควรเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น no Reason ....จริงด้วยแฮะ กร๊ากกกกก)  

- หน้า 25 สนุกกับการวาดหน้ารีแอคชันของ 385 ผู้ซึ่งกำลังรู้สึกว่า "เพ้ออะไรของนาย ชั้นไม่ได้ไปทำอะไรให้สักหน่อย" หน้านี้แทรกความรู้สึกส่วนตัวว่าปกติซาโต้ไม่ค่อยได้แคร์ทาคางิหรอก และครั้งนี้เธอก็ไม่รู้สึกถึงความบอบช้ำทางจิตใจของทาคางิคุงเลย กร๊ากกกก~~~ ไอ้ความไม่ค่อยรู้ไม่ค่อยคิดอะไรของ 385 เนี่ย จุดน่ารักจุดใหญ่ของเธอล่ะ คิดงั้นมั้ยฮะ ? กร๊าง~~~~~~~~@>w<@

- หน้า 26 อารมณ์ของเรื่องเปลี่ยนไปอีกรอบ (เปลี่ยนทีนี่ยากเหมือนกันแฮะ นึกโพสท์ มุม แล้วก็คำพูดไม่ค่อยออกเลย -_-a;) และพระเจ้าก็เมตตาให้ทาคางิคุงได้มีบทดีๆบ้าง (กร๊ากกกก) อัดอั้นมานาน และหมอนี่ก็ได้พูดความรู้สึกออกมา มันคือความโล่งใจและดีใจอย่างหาอะไรมาเปรียบไม่ได้ของเขานี่เอง ได้ฟังพูดตรงๆอย่างนี้ ก็ทำให้ซาโต้อ่อนลงเหมือนกัน ^ ^ (จากเดิมทีอารมณ์แบบ อะไร ทำไม เกี่ยวไร ให้ตายเถอะ 55555) ยอมรับว่าบทพูดฝืดฮะ สกิลด้านภาษาของเราก็ต่ำด้วย orz แต่ต้องการให้สื่อความได้ประมาณนี้ล่ะนะ ^ ^'' 

- หน้า 27 และพระเจ้าก็ประทานรางวัลให้ทาคางิ ด้วยการที่ซาโต้แสดงความเป็นห่วงซะขนาดนั้น อะฮึก~> < (ต่อสู้กับจิตใจสองฝ่ายในร่างตุ่น) ที่ว่าสัมผัสเย็นเฉียบ ก็แสดงให้เห็นถึงความอดทนของซาโต้ที่ยืนรอหลายชั่วโมงท่ามกลางอากาศหนาวเย็นเหมือนกัน ^ ^ กรอบเล็กๆข้างล่างที่สองคนได้เข้ามาใกล้ชิดกันนี่ก็ทั้งขัดใจทั้งหลอนไปในตัว (ยังไง? เอาเป็นว่า 385 น่าร้าก~~~~งื้ดดดด~~~> <) แต่ก็ชิดได้แค่นั้นแหละ เปิดหน้าต่อไปสิ 555555+ (ดูมันทำ...) ชอบโคมไฟ รู้สึกว่าค่ำคืนคริสต์มาสต้องมีโคมไฟลักษณะนี้ประกอบฉากด้วย ^ ^ แรกสุดเลย (ตั้งแต่ภาพเปิด) เราวาดโคมไฟได้สั่วไม่ได้สัดส่วนมาก จนพอมาวาดเอาทีหลัง เลยไปหารูปมาวาดตาม พอจะพิมพ์เลยเกิดขัดใจกับหน้าแรกมาก สุดท้ายก็กลับไปแก้โคมไฟใหม่ ^ ^; จงใจเว้นจังหวะด้วยการใส่ภาพโคมไฟดวงน้อยกับหิมะโปรยปราย อย่าคิดเป็นอื่นใดว่าตอนนั้น 385 ทำอะไร ฮะฮ่า~

- หน้า 28 อ่านหน้านี้แล้วเราชอบเปิด Last Christmas ของ EXILE ประกอบ ^ ^ ถึงความหมายจะไม่เกี่ยวแต่ด้วยตัวทำนองและดนตรีมันให้บรรยากาศว่า "เทศกาลได้เริ่มขึ้นแล้ว!" ซึ่งเป็นจุดที่บรรยากาศของเรื่องเปลี่ยน(อีกแล้ว) ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่ผ่านมาแล้ว และตอนนี้เธอพูดว่า "เมอร์รีคริสต์มาส" ^ ^ แต่สิ่งที่ซาโต้ทำกลับเป็นการแกล้งทาคางิคุงซะงั้น 555 มุขนี้คิดนานเหมือนกันนะเนี่ย XD

- หน้า 29 นอนคิดมุขมานานหลายคืน ก็ได้มุขรับส่งจากฉากที่แล้วว่าต้องเป็นอย่างนี้ และ 385 จะน่ารักมากๆๆๆ~~~@>v<@ (น่าน...) ชอบคำพูดที่ซาโต้พูดฉากนี้จัง นอนคิดได้แล้วจำไปเขียนตอนเช้านะเนี่ย ^ ^ 

- หน้า 30 จริงๆไม่อยากวาดภาพจับมือกัน (แอบหมั่นไส้... ยังไงของมัน) แต่รู้สึกว่ามันลงตัวดีเลยยอมก็ได้ -w-; ทำไมโดหน้าหนาวเราทั้ง 3 เรื่อง (อีกสองเรื่องที่วาดเมื่อสมัยพระเจ้าเหาที่ 3 กับ 5 คือ Twinkle night และ White snow) ถ้าใครได้อ่านและจำได้ อาจสังเกตว่าภาพสุดท้ายต้องเป็นภาพมุมกว้างทุกที เห็นท้องฟ้า แล้วก็มีคำพูดบ่นๆกรอบเล็กน้อยเต็มไปหมด (ยกเว้นเรื่องแรก) 55555 สรุปว่าตอนจบกับตอนเริ่มนี่อารมณ์ต่างกันราวฟ้ากับเหวซะจริง 5555

หน้าถัดจากนั้น เป็นหน้าที่อยากให้มีมากก็คือลงภาพแปะเพลงและคำแปล ขอบคุณยูกิอีกทีฮะ 5555 (Ending song? 5555) ปลื้มที่ทำเอาไว้เป็นโทนสีฟ้ามาก ~~~@> <@ ทอล์คก็ยาวเหลือเกินเนอะ การ์ตูน 4 ช่องหน้าสุดท้ายนี่เป็นอะไรที่ถูกใจเราเป็นพิเศษ กรักๆๆ

พูดแล้วช่างยาวเนอะ จบเถอะ จบแล้ว จบก็ได้ ^ ^a''

ขอบคุณทุกคนที่อ่านอีกทีฮะ และขอบคุณมากๆที่มาแสดงความคิดเห็นกันคร้าบ~~~XD

 

edit @ 21 Jun 2009 23:01:35 by Pengๆ/docoro

edit @ 21 Jun 2009 23:07:56 by Pengๆ/docoro

Comment

Comment:

Tweet

555+ อยากบอกว่าอ่านแล้วถูกใจมากๆเลยล่ะ
สมเป็นทาคางิและซาโต้จริงๆ โก๊ะได้ไม่รู้จบ
แถมยังวาดออกมาได้เข้ากับเพลงเจ๊ไมสุดๆ ก๊าก
เข้าใจผิดแบบไทยๆได้จริงๆ คนเรา(ถ้าเว้ายุ่นกัน มันอาจไม่มึนกันได้ขนาดนี้ก็ได้-เราคิดว่า)ชอบปกมากๆ
ปกติเราชอบโทนสีภาพสีของตุ่นมากอยู่แล้วนะ
อยากให้ออกโดอีกจังเลย อยู่ยุ่นก็น่าจะลองออกในงานโคนันโอนลี่ดูนะquestion

#6 By parishii (58.9.125.52) on 2009-09-07 08:31

เห็นยีนกับวอกก้าเดินผ่านทาคางิอ่ะbig smile

#5 By ryUo (58.8.44.215) on 2009-08-05 06:56


ขอเติม แบบขำๆ

คิดว่าเพลง New Divide ของ Linkin Park
ก็เป็น theme song ได้นะ

แบบฮาร์ดคอร์(มาก)หน่อย 55
(นึกภาพทาคางิคุงวิ่งกลางทะเลทราย มีเลือดโทรมกาย
มีหุ่นยนต์ยักษ์ไล่ตาม เอ้อ อันหลังนี่ไม่ใช่ละ555)


ครั้งแรกที่ได้ยินท่อนฮุคก็นึกถึงโดตุ่นเลยนะเนี่ย จริงๆนะ

#4 By k n o c t u a on 2009-07-11 14:42

พี่ชุนคอมเม้นยาวได้โล่ห์ =[]=!!!!

เรื่องภาพ แนวดีอ้ะ มาเป็นดินสอเลย
แล้วไปปรับกับบรัชฟุ้งๆ ก็ดูดี
พวกเงาเอย ก็ใช้เส้นแรงเงา
เจ๋งกว่าสกรีนโทนอีก ฮา
ถ้าให้เจ๋งอีก ต้องเส้นสถาปัตย์!!
(หัดลากเส้นซร้าาาา)

เรื่อง
ตอนแรก(อยากจะ)ปักใจเชื่อว่า
ซาโต้บอกเลิกจริงๆ มันสะใจอ้ะ
แกล้งลูกเจี๊ยบ หึหึหึหึ
(เป็นเหยื่อรายถัดจากโคนันคุง)
แต่อ่านไปๆมาๆ ก็จับทางได้
อย่างที่คุยกัน อยากให้เจ้าลูกเจี๊ยบตะเลิด
กว่านี้อีกกกก
กลับบ้านนอกไปซร้าาาาาา
(แล้วซาโต้ก็ไม่ไปตาม ฮา)
ชอบที่ทาคางิพร่ำเพ้อ มันอินดี
ถึงแม้ว่าดูไปดูมาเหมือนสลับบทนางเอก
กับพระเอกพิลึก 555+
(นางเอกเข้าใจพระเอกผิดงอนกระปอดกระแปด)
แต่มันก็เป็นบุคคลิกของสองคนนี้อยู่ดี

ช่างเต๊อะ ยังไงเค้าก็ชอบบบบ
เพราะซาโต้น่าร้ากกกกก

ปล. ปก สีสวยมากกกกก โทนวิทเทอร์แต๊ๆ

#3 By @o*Tangmae*o@ on 2009-06-29 18:11

*กอดชุน~~~~* ขนาดง่วงยังสามารถเมนท์เป็นหัวข้อๆเลย ขอบคุณมากคร้าบ 5555

อือ เราว่าเราวาดไม่ตัดเส้นออกมาดีกว่าภาพที่ตัดเส้นแฮะ แต่ปกติวาดเล่นเราจะใช้ปากกาหมึกแห้งวาดเลย อย่างนั้นถนัดสุด 55 ดีใจที่บอกว่าดูนุ่มแฮะ ^ ^

เข้าใจเหตุผลที่ขำแล้ว ถ้าเรื่องนี้คนอื่นเขียนแล้วเราไปอ่านก็คงอ่านไปหัวเราะหึๆไปเหมือนกันสินะ กรักๆๆๆๆ

อ่านคอมเมนท์ชุนแล้วขำ เราจัดให้ 385 เอ็นดูทาคางิคุงน้อยไปสินะ กร๊ากกกก หน้าหลังๆอุตส่าห์เมตตาขนาดนั้นแล้วนะเนี่ย cry

รู้สึกประสบความสำเร็จ ที่มีคนอ่านแล้วเกิดภาพเรนเดียร์ลากรถเลื่อน 55555

เพิ่งนึกได้อีกทีว่าเราไม่ได้กรีดขอบบนและล่างของปกออกให้ ขออภัยฮะ orz

#2 By Pengๆ/docoro on 2009-06-23 00:42

ตุ่นวิปริต


อะ ล้อเล่น~ คอมเม้นโดน่อ

-ภาพ-
ชอบสไตล์การไถลดินสอของตุ่นอยู่แล้วด้วยมั้ง เลยไม่ค่อยคิดว่ารกเลอะเทอะนะ (<<ชีวิตเรามันเลอะเทอะกว่านี้นัก)ประกอบกับการจั่วหัวแต่แรกว่าเป็นโดดินสอ แต่เราว่าเส้นออกมาสวยทีเดียว แล้วการเล่นบรัชฟุ้งของตุ่นมันได้อารมณ์ดี ชอบภาพตุ่นตรงที่มันออกมาดูนุ่มๆเนี่ยแหละ คงเพราะเราวาดแข็งด้วยมั้ง เห็นภาพนุ่มๆแล้วรู้สึกอยากนอนทับ(ยังไงของแก?)

-เรื่อง-
ยอมรับว่าแอบ"ตูว่าแล้ว"ว่าเจ้าลูกเจี๊ยบต้องเข้าใจอะไรผิดไปเองแหงๆ แต่ตอนที่เฉลยออกมาเราก็เผลอเซอร์ไพรส์จริงๆซะได้ คือหน้าทาคะจังเหวอได้ใจมาก (ฮา) ส่วนเรื่องหลุดๆที่เกิดจากอาการป่วยใจของทาคางิคุงก็น่ารักทีเดียว ตรงที่ตุ่นบอกว่าตั้งใจให้ดราม่าแต่มีคนฮาเนี่ยไม่ใช่เพราะดราม่าไม่พอหรอก เพราะมันเป็นดราม่าของทาคางิคุงเนี่ยแหละ สำหรับเราคือ ขำนิดๆ และเอ็นดู(ปนสมเพช)อย่างแรง ก๊าก

-385-(จะแยกเป็นหัวข้อทำไม?)
เย็นชากับลูกเจี๊ยบไปรึเปล่านะ ถ้าไม่ ก็แปลว่าเราคิดไปเองเหมือนลูกเจี๊ยบล่ะมั้ง (ฮา) สุดท้ายก็มีเหตุผลมารองรับหมด เถียงไม่ขึ้นอะ555 เราว่าตุ่นวาด 385 ได้เข้าถึงคาแรคเตอร์ม้ากมาก ถึงชีจะเป็นสาวเอ๋อและไม่ค่อยแสดงออกนอกหน้า แต่เราก็รู้สึกว่าขาดไปนิดนึงตรงที่เอ็นดูทาคางิคุงน้อยกว่าตัวจริงละมั้ง ตรงนี้คงรับอิทธิพลมาจากคนเขียน อืม คงเป็นเพราะสิ่งเดียวกับที่ทำให้เราพลั้งมือลงไปในคัมภีร์มีทตุ่นแหงๆ

-อื่นๆ-
.ชอบสีปกเป็นพิเศษ
.ภาพซาโต้ขี่รถเลื่อนมีทาคางิคุงลากนั้น เราเห็น(ในจินตนาการ)ตั้งแต่ก่อนเปิดหน้าtalkซะอีก (ตอนอ่านถึงตรงที่ซาโต้พูดตอนให้ที่คาดผมอันนั้นแหละ)
.นึกอะไรออกจะมาเพิ่มน่อ จอนนี้ง่วงสุดๆ (กร๊าก)

#1 By k n o c t u a on 2009-06-22 01:30