สวัสดีคร้าบ~~~~ ^ ^

เปลี่ยนธีมแล้ว~~~~~>w< ถ้าไม่ขึ้นกรุณากด F5 ด้วยนะฮะ (ยังคงคอนเซปท์ จับเฮดยัดใส่แบ็คกราวน์อยู่ 55 ด้วยความดักดานเรื่อง ccs =w=') ถึงจะลงธีมนี้ช้าไปหน่อย (ซิงเกิ้ล Beautiful นี้ออกตั้งแต่วันที่ 10 มิ.ย. 555) แต่ที่ญี่ปุ่นยังเป็นหน้าร้อนอยู่นี่เนอะถือว่าใช้ได้ 55 และอัลบั้มใหม่ก็ยังไม่ทันออก ฮา~

เมื่อวันพฤหัสเป็นวันแรกในรอบสัปดาห์ที่ได้อยู่บ้าน (เพราะหมอฟันเลื่อน)

ทำไมชีวิตคนว่างอย่างเราถึงได้ยุ่งอย่างเน้~!!

จันทร์ - แคนเซิ่ลภาษาญี่ปุ่น เช้าไปทำฟันแถวบางบอน บ่ายท่านป้าลากไปบ้านเพื่อนแถวห้วยขวาง

อังคาร - นึกว่าจะได้อยู่บ้านว่างๆบ้าง เพื่อนก็โทรออกมาเรียกไปกินข้าว ไปเจอเด็กทุนปีเดียวกันที่ไปแล้วกลับมารับปริญญา แล้วก็กลับไป แล้วก็กลับมาอีก 55

พุธ - เช้าไปทำฟันแถวบางบอนเช่นเคย

พฤหัส - วันนี้แหละที่ได้อยู่บ้าน! เพราคลินิกทำฟันที่เจริญนครขอเลื่อนเป็นพรุ่งนี้ซะงั้น

ศุกร์ - ไปเรียนภาษาญี่ปุ่น กลับมาบ้าน แล้วออกไปทำฟันตอนเย็น

เสาร์ - ทำฟันตั้งแต่ 9 โมงครึ่ง เสร็จเกือบเที่ยง ไปกินก๋วยเตี๋ยวปลาเจ้าอร่้อยแถวบางบอนกับท่านพ่อ กลับบ้าน และ 2 โมงครึ่งออกไปสอนเลข (ขณะพิมพ์อยู่นี้คือวันนี้แหละ เวลา 2 โมง 15  555+)

จะเห็นได้ว่าชีวิตเราตอนนี้... ทำฟันแทบทุกวัน !!


มันจะทำอะไรกันนักหนา คำตอบคือไล่ครอบฟันอยู่ ปากเราเกือบครึ่งรักษารากและครอบฟันแล้ว orz ภายในเดือนสองเดือนมานี่ เราครอบฟันไป 7 ซี่ล่ะ ...(...และตอนนี้ยังไม่เสร็จ) ถ้าภายใน 1 ปีมานี้ ก็ 10 ซี่ (แต่อีก 3 ซี่ทำกับหมอสุดโหดที่อีกรพ.นึง)

เนื้อฟันเราเปื่อยอะ ตั้งนานละ ชีวิตหนีไม่พ้นหมอฟัน ว่ากันว่าเราะตอนเด็กๆกินยาอักเสบแรงๆทำให้เนื้อฟันเปื่อย แล้วก็ตระกูลพ่อฟันไม่ดีด้วย จนถึงตอนนี้เรารักษามาเท่าที่นึกออก 8 ที่ 55555

 

นี่ก็เพิ่งกลับมาจากทำฟัน วันนี้เจ็บมากกกกกกก โฮกกกก

เพราะเราทำครอบฟัน วันนี้หมอจะกรอและลองครอบด้วยวัสดุชั่วคราวดู ส่วนเดือยลงไว้นานแล้ว เจ้าไหนก็ไม่รู้ 55 หมอเปิดมา อ้าว มีเดือยแล้วนี่ (ดูยากพอสมควร ดูจากฟิล์มไม่เห็น เพราะเป็นไฟเบอร์ใส) ทั้งสองซี่เลย กรามบานขวากับซ้าย

ที่ว่าเจ็บคือ "วันนี้หมอจะทำการแยกเหงือกนะคะ เจ็บหน่อย ถ้าทนไม่ไหวก็บอกนะจะได้ฉีดชายาให้"

เอ่อ.... แค่ได้ยินคำว่า "แยกเหงือก" ก็สยองแล้ว เอ้า ลองดูก็ได้ เจอหมอสุดโหดที่โน่นมาแล้วคิดว่าคงไม่มีอะไรที่ทนไม่ได้  โหดยังไง โหดชนิดที่เจ็บปวดทรมานตลอดเวลาที่ทำ มือหนักมาก ขัดฟันเราอย่างกับตะไบเหล็ก ไถรอบๆฟันอย่างกับดาหญ้า รู้สึกเหมือนเค้าเลื่อยเหงือกเราด้วยซ้ำ!!! เลือดออกมากขนาดหมอต้องให้ยาห้ามเลือดเลยอะ  มีการถามอีก เจ็บมั้ย เราก็บอกเจ็บมาก แล้วไง ไม่เห็นหมอจะสนใจกับความเจ็บปวดเราเลย แทนที่จะแต่งไอ้ตัววัสดุครอบ กลับมาแต่งฟันคู่ตรงข้ามแทน คุณพระช่วย !!! หลังจากนั้นเวลาหาหมอคนนี้ ใจเราเต้่นระรัว ตาเบิกโพลงขณะทำ รู้สึกตื่นกลัวตลอดเวลาทำจริงๆ > < ในที่สุดก็เสร็จ 3ซี่กับหมอคนนั้นไปเมื่อเดือนกว่าๆที่แล้วล่ะ (ทำนานมาก เพราะเราหายไปนานกับซี่ที่ 3 ซะงั้น)

อะ เข้าเรื่องต่อ สองซี่นี่เป็นซี่ที่รักษารากแล้ว ตอนกรอเลยไม่เสียวไง ไม่ต้องให้ยาชา แถมมันคนละข้าง เราเลยขี้เกียจเอายาชา เดี๋ยวชาสองข้างกินอะไรไม่ได้  แล้วก็ช่วงนี้รับแต่ยาชาๆ เยอะไปละ -__-

พอถึงตอนแยกเหงือก โอ้ววววววววววววว มันเจ็บมาก !!!>_____<,

หมอเอาไอ้แหลมๆเขี่ยรอบๆเหงือกเราอก ดันๆให้เหงือกเปิดช่องมั้งจะได้เอาวัสดุครอบสวมลงไปได้ เจ็บโคตรเลย TT^TT ไม่น่าทนเลยวุ้ย ปวดๆเหงือกอยู่สักพัก แต่ไม่นานก็หาย ค่อยยังชั่ว 

 

 

*********************9********************************

 

วันนี้จะมาเล่าเรื่องการผจญภัยแถวบ้านสั้นๆล่ะ 555

.

เมื่อวาน ขณะกลับจากเรียนภาษาญี่ปุ่นที่สีลมคอมเพล็กซ์ บนบีทีเอส

"สถานีต่อไป กรุงธนบุรี กรุงธนบุรี"

เราก้าวลงจากรถ พอเดินออกมานอกสถานี ขาก้าวไปทางซ้ายบ้างขวาบ้าง

คิดไม่ออกว่าวันนี้จะกลับบ้านไงดีหว่า คือชาวเจริญนครซอยประมาณ 10 กว่าขึ้นไปจะพบกับความยากลำบากจากการที่พยายามที่จะใช้ประโยชน์จากสถานีนี้แทนการข้ามเรือ

 

เพราะ...

 

รถเมล์มันไม่ผ่าน!!!

จริงๆมีสาย 108 เพิ่มขึ้นมา แต่เราไม่เคยได้นั่ง รอเป็นชาติแหงๆ ทุกครั้งขาไปเราก็ลงเดินยาวววว ซึ่งบัดนี้ยังคงสงสัยว่าถ้าลงรถเมล์แล้วข้ามสะพานลอย เดิน(ยาว)ไปท่าเรือ แล้วเดินข้ามสะพานสาทร (เพราะขี้เกียจรอเรือ ชาตินึงกว่าจะออก ยิ่งช่วงคนน้อยๆนี่หลับไป 3 ตื่นก็ยังไม่ออก) ระยะทางและเวลาอาจสูสีกัน แต่ขึ้นสะพานสาทรมันเหนือยและแดดเปรี้ยง เราก็เลยยอมเดินยาววววมาตลอด (ทั้งๆที่ฟุตบาทระเกะระกะมากตอนนี้) 

อะ เข้าเรื่องต่อ ^ ^''

คือเรากลับบ้านได้ 2 วิธี จากตรงนี้ คือออกทางซ้ายแล้วเรียกสามล้อเลย (40บาท ต่อเหลือ 30) ซึ่งทำบ่อย แต่วันนี้ไม่เหนือยไม่ได้หอบของอะไร ก็เสียดายตังค์อะ (แต่เงินมันซื้อเวลาได้จริงๆ =w=)

อีกทางคือออกทางขวา แล้วเดินยาวววว ทางเดียวกับขามานั่นแหละ แต่ยาวกว่าเพราะรถเมล์มันจอดก่อนถึงบ้านเรา (ถึงมันจะจอดเลยไปป้ายหน้าก็ต้องเดินย้อนขึ้นมาใกล้เคียงกันอยู่ดี) ซึ่งเราต้องข้ามฝั่ง และเดินอีกหน่อย กล่าวคือถ้ากลับวิธีนี้ เราต้องเดินยาวววว-> ข้ามสะพานลอย->ขึ้นรถเมล์->ข้ามสะพานลอย ->เดินอีกหน่อย  แค่คิดก็เหนื่อยละ

ซึ่ง เราไม่ชอบ เกลียดมากการย้อนไปย้อนมา สู้เดินยาวถึงจะไกลกว่าไปเลยทีเดียวดีกว่า (หลายครั้งที่ขี้เกียจรอรถป๊อบ เดินไปจุฬา เป็นต้น 55) หนำซ้ำรถเมล์จากท่าเรือปกติก็นั่งแค่ไม่กี่ป้าย พอมาขึ้นรถเมล์ตรงนี้เลยสั้นไปอีกป้ายนึง ใกล้เข้าไปอีก ไม่คุ้มๆ 555

เดินอีกไม่กี่ก้าวก็ต้องลงสถานีละ สรุปว่าเราเลี้ยวขวา

เดินๆ ไปอย่างเซ็งๆ วิธีข้ามไปมานี่ (ด้วยความงก 30 บาท) เดินไปได้หน่อย อ๊ะ มันมีตรอกลัดนี่นา (ทางระหว่างสถานีกับสะพานลอยเป้าหมายเรามันโค้งมาก ซึ่งการกระจัดจริงๆ มันนิดเดียว) เคยซี้ซั้วเดินเข้าไปทะลุไปออกใกล้ป้ายรถเมล์ทีนึง แต่ในนั้นมันเกะกะๆ อะ ต้องเดินยาวหลบมอไซค์ไปพลาง ว่าแล้วเราก็เลี้ยวเข้าตรอกนั่น

พอจะเลี้ยวอีกทีไปทางเดินยาวที่รถผ่านเยอะๆ ก็มองไปข้างหน้า อ๊ะ คลองน้ำเน่าทอดยาวไป

เราค่อนข้างมั่นใจว่า มันต้องยาวไปถึงคอนโดเราเป็นแน่!

เลยตัดสินใจเดินเลย คิดว่ายังไงมันก็ไม่ทางตันหรอกน่า 55

เดินๆไปได้สักพัก (เพลงจบไปเพลงนึง) อ๊ะ มองเห็นคอนโดแล้ว !! กำลังใจยิ่งดีเลยเดินๆ

ตอนแรกคิดว่าบรรยากาศดีรายล้อมด้วยต้นไม้ (ถึงจะข้างคลองน้ำเน่า) ไม่น่าเชื่อว่าอยู่กลางกรุง (ถึงจะฝั่งธน) อากาศสดชื่น (มันไม่ค่อยเหม็นหรอก55) แล้วก็เริ่มฉุกใจ

อ๊ะ...

มันเปลี่ยวมากๆเลยนี่หว่า -[]-

ซ้ายขวาหน้าหลังไม่มีใครเลยอะ แต่เงยหน้าไป45 องศาจะเห็นเป้าหมายเราตั้งตระหง่านอยู่กลางแมกไม้ข้างหน้า

เหวย...รีบเดินๆ

สาวเท้าเร็วๆ เห็นเป้าหมายใกล้เข้ามา ทว่า...

.

.

.

.

ทางตัน !!!

.

ใครมาปลูกบ้านขวางทางเดินอยู่แถวนี้ฟระ~~~~~!!!!!!!!!!!! >""<

เอาแล้วไง เลยต้องเดินย้อนมาหน่อย มันมีทางแยกล่ะ (ยังคงมั่นใจว่ามันไม่มีทางตันสนิทหรอก ไม่งั้นคนจะอยู่ยังไง ถนนก็อยู่ใกล้ๆนี่เอง)

เดินย้อนมา เลี้ยวซ้าย ขวา ขาว ซ้าย บลาๆๆรอบตัวเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไปๆมาๆก็เป็นตรอกๆอีก มีั้รั้วสังกะสีตลอดทาง มันเปลี่ยมอีกแล้วล่ะ แล้วก็มีผู้ชายอยู่ข้างหน้าคนนึง อยู่หน้าเราตั้งนานละเริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจ แต่ก็ดูไม่น่าสงสัยอะไร เพราะเราเดินหยุดเดินช้าเค้าก็เดินของเค้าไปเรื่อยๆ แต่มันก็เสียวๆ อยู่ดีแฮ

 

ในที่สุดก็ออกมาที่ถนนกว้างขึ้น (ยังคงไม่ออกถนนใหญ่) มีคนประปราย ก็เลยค่อยยังชั่ว คนนั้นเลี้ยวไป เราออกมาอีกทาง  ง่ะ.....เริ่มหลงทิศแล้ว ถนนใหญ่อยู่ไหน!? คอนโดอยู่ไหน ~~!!!!!??  ~~~/@[]@\

หันซ้ายขวาหน้าหลัง เดินไปได้หน่อย ก็เจอคอนโดละ  เลยต้องกลับไปแล้วตรอกเมื่อกี้ เจอคนเมื่อกี้อีกละ ก็เดินๆไป สุดท้ายก้ไม่มีปัญหาอะไร ออกมาถนนกว้างขึ้นอีกที (เล่าเองชักสับสนเอง) เดินๆจนเจอคลองอีกละ ทีนี้เลยถามคนที่อยู่บ้านแถวนั้นว่า ทางนี้ทะลุไปถึงตึกนั่นได้มั้ย เค้าบอกได้ๆ ไปออกซอย 30 น่ะ  (ได้ข่าวว่าการกระจัดจาดที่นั่นถึงเป้าหมายแค่ 500 เมตรเอง นี่ตรูทำอะไรอยู่ orz)

ต้องขึ้นบันไดที่ชันนิดนึง แล้วก็เดินๆตามคลองไปอีก มีทางแยกแต่เรายังคงไม่ยอมเลี้ยว อยากเข้าไปให้ใกล้ที่สุด  ใช่..สุด... ทางตันอีกละ OTL

ย้อนกลับมาออกทางแยกเมื่อกี้ (เป็นงี้กี่รอบแล้วเนี่ย) ในที่สุด~~~~...

.

.

เราก็ถึงถนนใหญ่~~~!!!!!! pTwTq ไชโย~~~~~

ปรากฏว่าทางที่ออกมานั้นมันไกลกว่าลงรถเมล์ไปหน่อยนึงอีก กร๊ากกกก 

 เอวัง สรุปว่าใช้เวลา 20 กว่านาทีจากสถานีถึงบ้าน ช้ากว่านั่งรถเมล์นิดนึงมั้ง orz orz orz

 

ขอบคุณที่แวะหลุมตุ่้นเช่นเคยคร้าบ~~~ ^ ^

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 29 Aug 2009 14:25:23 by Pengๆ/docoro

edit @ 29 Aug 2009 14:27:11 by Pengๆ/docoro

Comment

Comment:

Tweet

น่าสงสารนู๋ตุ่นจริงๆเลยๆ

สรุปว่าไปยุ่นปี่วันไหนเนี่ยยย

#11 By blueraccoon (58.8.184.182) on 2009-09-15 13:31

...นี่เองคนใจดีของตุ่น... (ฮา)


ยาแก้อักเสบในภาษาชาวบ้านก็คือ antibiotics
มันบ่ได้ "แก้อักเสบ" ดอก มันฆ่าแบคทีเรียได้

tetracycline ยับยั้งการ translation ของแบคทีเรีย (ฮา)

ผลข้างเคียงของ tetracycline คือ ทำให้ฟันเหลือง กระดูกอ่อน

#10 By Cherie (202.28.179.4) on 2009-09-08 15:13

docoro-San, good evening!

When you arrive in Japan, please contact me by e-mail.
You will get to know my e-mail address from Yuki-San.
I'd like to communicate with you by e-mail besides blog in Japan.

#9 By show-cat (61.89.30.136) on 2009-09-06 18:25

OMG!!! Showcat-san!!! Thank you so much!! Thank you!!!>___< I'm really looking forward to seeing you in Japan, in Mai-K live too!! cry (I was almost shocking in front of my computer >__<)

I would ask you some detail in your blog. ^ ^

#8 By Pengๆ/docoro on 2009-09-03 18:48

docoro-San, good evening!

I brought good news for you today.
I won a ticket for Mai-K's live in Osaka in Dec.19th in a lottery.
So, you can enjoy her live concert in Osaka.

Looking forward to seeing you soon.

#7 By show-cat (61.89.30.136) on 2009-09-02 20:27

อะไรอ้ะป้า... Tetracyclin จิ้มอากู๋บอกว่าเป็นแอนติไบโอติกส์ง่ะ (อ่านเมนท์ป้าแล้วทำหน้าตุ่น 3 หน้า...)

ตันแล้วเดินย้อนกลับนี่ไม่สนุกเอาซะเลย เราคงดันทุรังไม่ยอมถอยกลับจนพบว่ามันตันจริงๆ (ยิ่งน่าสมน้ำหน้าเข้าไป เอิ้ก..)

ถอนฟัน 8 ซี่.... แล้วส้มเอาอะไรบดอาหารอะ

#6 By Pengๆ/docoro on 2009-09-02 17:48

เรื่องฟัน

ฟันส้มไม่ดีเลยแม้เเต่น้อย..


มีอย่างที่ไหน

จะดัดฟันต้องถอนฟันน้ำนมออกจากปาก8ซี่

ในขณะที่อายุ14

=w="""

ฟันน้ำนมน่าจะหลุดออกจากปากไปนานเเล้วนะ
sad smile sad smile open-mounthed smile

#5 By # Cooolkid99 on 2009-09-01 20:36

มียาที่แรงกว่า tetracyclin ด้วยรึนี่!?

เคยประสบเหตุการณ์คล้ายๆ ตุ่น
หันหน้าไปเอาทางด่วนเป็นหลัก หมายใจว่ามันต้องออกถนนใหญ่ชัวร์ป้าด
ตัน ตัน ตัน ย้อนกลับทางเดิมสถานเดียว (ฮา)

#4 By Cherie (202.28.179.4) on 2009-08-30 18:05

ทางเดินในกรุงเทพไว้ใจไม่ได้ กร๊ากกกกก
ทางที่ดีเดินตามถนนใหญ่แล้วถามๆเค้าเอาอาจจะง่ายก่านะ
เรื่องฟันเนี่ย
หมอบอกว่าฟันเราแข็งแรง และแปรงฟันได้ดี
แต่หินปูนเยอะ เลยเกลียการขูดหินปูนที่สุด

เรื่องหลงทาง
อ่านแล้วอินสุดๆ555

#2 By k n o c t u a on 2009-08-29 22:32

.......... ตุ่นหลง =[]=!!!!~

วันหลังต้องเอาหินให้วางตามทางละ
หุหุหุหุ


การไปหาหมอฟันบ่อยๆเนี่ย นรกชัดๆ T T
แค่เสียงเครื่องมือก็ขนลุกแล้ว

#1 By @o*Tangmae*o@ on 2009-08-29 17:56