สวัสดีฮะ ^ ^

 

วันนี้(จริงๆคือเมื่อวาน เพราะเราอัพไม่เสร็จ ๕๕) วันที่แปดธันวาคม (ถึงที่ญี่ปุ่นจะเป็นวันที่เก้าแล้วก็เถอะ ฮา่ๆ)

นับถอยหลังไปสิบปีพอดิบพอดี มีนักร้องชาวญี่ปุ่นคนนึง ได้เข้าสู่วงการเพลงญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ กับซิงเกิ้ลที่ชื่อ Love, day after tomorrow

ราวเจ็ดปีก่อน เราได้รับเธอคนนี้เข้ามาในชีวิต

และอิทธิพลของเธอคนนี้ต่อเราก็มากขึ้นเรื่อยๆ

ทั้งทำให้มีึความสุขที่ได้ยินเสียง ทั้งให้ความเพลิดเพลินทำให้เราเกิดจินตนาการ มีความสนุกในการทำสิ่งต่างๆมากขึ้น (หรือเรียกว่าความหลอนเพลงเข้าแทบจะทุกลมหายใจเข้าออก)

ทำให้เรามั่นใจ ทำให้เราเริ่มต้น (และหลายครั้งทำให้เราหมดเวลาไปกับการหลอน หลอน และหลอน ถึงขั้นนอนไม่หลับก็มี) 

ทั้งความสุขที่ได้เห็นความเป็นไปหลายๆอย่างของคนคนนี้ (หรือเรียกว่าเจ๊ทำให้เราปลื้มได้เกือบทุกอิริยาบถ เรียกให้ตรงกว่านั้นคือ เจ๊น่ารักที่สุดในทุกๆอย่าง~~~~~~~@*w*@ แต่ก็มีหลายอย่างที่ทำเราเครียด ๕๕๕๕)   

ทำให้เราขวนขวายอยากรู้ภาษาญี่ปุ่นมากขึ้น ตั้งแต่อยากรู้ความหมายของเพลง ไปจนถึงบทสัมภาษณ์ คำพูด เรื่องราว ความคิดของคนคนนี้ (ถึงจะพัฒนาการทางภาษาเราจะแสนอับเฉาไม่ได้ดีอย่างที่พูดก็เถอะ) 

จนกระทั่งทำให้เราพยายามต่างๆนานา สารพัดทุกวิถีทาง ที่จะเป็นหนทางไปสู่เธอได้

จนทำให้ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ

พูดภาษาธรรมดาหน่อยคือ เพราะคนคนนี้ ทำให้เราอยากไปเรียนที่ญี่ปุ่นอย่างเป็นที่สุด และไม่เลิกพยายามจนได้ทุนรัฐบาลญี่ปุ่นจนได้

เป็นคนเดียวที่เราปลาบปลื้มมาตลอด ไม่เคยชอบอะไรนานและมากขนาดนี้ 

 

 

 

 

 

 

Kuraki Mai 

 

 

 

 

 ขอบคุณตลอดมา และก็ตลอดไปเลยฮะ ~~~!!!!@> <@

 

 วันนี้ (วันที่ ๘) ในเว็บก็มีกิจกรรมให้เล่นด้วย เราเพิ่งมารู้ทีหลังตอนจะเที่ยงคืนหมดเวลาส่ง ขอบคุณแฟนเพลงชาวยุ่น showcat-san ที่บอกคีย์เวิร์ดให้เราอย่างทันใจฮะ ~~>w< เลยได้เห็นเมสเสจจากเจ๊ และคลิปเจ๊พูดถึงครบรอบสิบปี เป็นปลื้ม~~~@*w*@ วันนี้ก็ส่งเมสเสจในเว็บเจ๊ไปด้วยที่เค้ามีให้ส่งข้อความเนื่องในการครบรอบสิบปี แค่สองร้อยเศษๆตัวอักษร แต่ตั้งใจเขียนกว่าเรียงความการบ้านยุ่นอีก กร๊ากกกกก

วันนี้ก็เลยเปิดแต่เพลงเจ๊ ๕๕๕๕๕ (หา ? เราก็ฟังแต่เพลงเจ๊ ? ไม่ช่าย ในลิสท์มีเพลงของนักร้องคนอื่นปนกันเต็มไปหมดเลยนะ เราไม่ได้ฟังแต่เจ๊ไมน่า *w*)

 

ปลาบปลื้มประทับใจบล็อกเจ๊ไมในวันครบสิบปีนี้มาก ทำให้เราตั้งใจแปล และเมื่อคื่นไม่อ่านหนังสือในที่สุด ฮาๆ (เจริญจริงๆ ก็เรียนภาษาญี่ปุ่นแทนไง !><)

http://kuraki.livedoor.jp/archives/50924007.html

 

 *********************

 

 

 

"ขอบคุณจริงๆ"

 

ทุกคนคะ วันนี้ วันที่แปดธันวาคม คุรากิ ไม ก็ได้เดบิวท์ครบสิบปีแล้วค่า !!!

สิบปีที่ผ่านมานี้ ทุกๆคนที่คอยสนับสนุน ให้กำลังใจ คอยเฝ้ามองดูแลฉันมาตลอด 

ขอบคุณจริงๆเลยค่ะ !!! 

จากวันนี้ไป จะเป็นการเริ่มต้นครั้งใหม่สำหรับฉันค่ะ

 

แล้วก็ อยากจะค่อยๆก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆค่ะ

ตั้งแต่ที่ตัดสินใจว่า "จะเป็นนักร้อง" ก็มีเรื่องต่างๆนานาเกิดขึ้นมากมาย

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นนักร้องมาจนถึงจุดนี้ได้

ตลอดสิบปีที่ผ่านมา ทุกๆคนที่คอยมอบความกล้าหาญให้กับฉัน

คอยช่วยเหลือ ให้กำลังใจ แล้วก็ผลักดันให้ก้าวไปข้างหน้า

 

เป็นเพราะความกรุณาอันอบอุ่นของทุกคนค่ะ !!

 

ขอบคุณจริงๆที่คอยเป็นกำลังใจสนับสนุนเสมอมาค่ะ

 

แล้วก็

เพลงที่ขาดไม่ได้ที่จะร้องกับทุกคนทุกครั้งในไลฟ์

เพลง Chance for you ค่ะ

 

สิ่งที่เคยเจ็บปวด

ตอนนี้ก็ไม่หวั่นกลัวแล้ว

ชั้นอยากจะอยู่ด้วยกันกับ

เธอผู้ที่ได้รับความกล้าหาญนี้

และคอยมองดูอยู่ข้างๆไม่ว่าเมื่อไร

Chance for you...

 

จากท่อนนี้ของเพลงค่ะ

เพลงนี้เป็นเพลงให้กำลังใจที่มอบความกล้าหาญให้กัน ไม่ว่าจะเจอกับเรื่องราวแบบไหน

ก็จะพยายามอย่างไม่หวาดกลัวกับเรื่องราวที่ต้องเผชิญข้างหน้าค่ะ

 

สำหรับตอนนี้ เพลงนี้เป็นบทเพลงสำคัญสำหรับฉันและทุกคนค่ะ 

ความรู้สึกขอบคุณและความรู้สึกมั่นใจจากทุกคนที่คอยสนับสนุนเสมอมา

จากนี้ไปก็ด้วย อยากจะร้องเพลงนี้ เพลงที่รวมใจทุกคนเอาไว้ อย่างสำคัญที่สุดค่ะ

จากนี้ไปก็ด้วย จะพยายามอย่างไม่ลืมความตั้งใจอันเร่าร้อนนี้เลยค่ะ!(^∀^)ノ

จากนี้ไปก็ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ♪

 

จากใจที่เต็มไปด้วยความขอบคุณ

 

Mai.K

 

****************************************

 

 

เมื่อวันเสาร์ที่ ๕ ธันวาคมที่ผ่านมา วันพ่อ แน่นอนว่าเรายังคงทำการ์ดให้ท่านพ่อตามปกติทุกปี ฮ่าๆ ปีนี้ทำการ์ดมาเกรียนมาก กรักๆ เอาท่านพ่อมาศัลยกรรมให้หนุ่ม ๕๕๕๕

ในวันนั้น เราไปเจ๊อะกับแฟนเพลงชาวยุ่นที่กล่าวถึงข้างบนมา showcat-san  เจ้าของบล็อกแห่งนี้ฮะ http://blog.livedoor.jp/showcat/

แฟนเพลงท่านนี้ เราได้คุยกันมาเกือบๆสองปีแล้วตั้งแต่ที่เราติดตามอ่านบล็อกเค้า เพราะเป็นภาษาอังกฤษ และเขียนดีมากๆด้วย จนพักหลังๆคุยกันทางเมลล์บ้าง โชวแคทซังอยู่นารา และเรามาอยู่โอซาก้า จึงเป็นไปได้ที่จะมาเจอกัน

ด้วยความเมตตากรุณามุฑิตาอุเบกขาของแฟนเพลงท่านนี้ ทำให้เราได้ตั๋วคอนเสิร์ตเจ๊ไมมาที่สุด~~~TTwTT/  ตั๋วคอนที่เรายังไม่รู้ว่าออกหัวหรือก้อยว่าจะไปดูได้มั้ยเพราะมีสอบสัมภาษณ์หลังจากวันศุกร์มีเอนทรานซ์ ฮ่าๆๆ แต่เค้าก็ยังบอกว่าไม่เป็นไรน่าจะหาคนซื้อต่อได้อยู่แ้ล้วถ้าเกิดแอคซิเดนท์จริงๆ

และจริงจังกันขนาดนี้ วันนั้นเลยนัดเจอกันที่สถานีซับเวย์ Kitahama ในโอซาก้้า เพื่อสอนการเดินทางไปฮอลล์คอนเสิร์ตให้เรา โอ้วจอร์จจจจจจ  

นัดกันบ่ายสองโมง เราไม่เคยไปทางนั้นซะด้วย เดินทางอย่างหวั่นๆ ในที่สุดก็ไปถึง (ได้ข่าวว่านั่งแค่ต่อเดียว เช็คเส้นทางไม่รู้กี่รอบ ฮาๆ) ตื่นเต้นแฮะ จะได้เจอกับแฟนเพลงเจ๊ไมชาวยุ่น ที่คุยกันยาวนานจนข้ามน้ำข้ามทะเลมาเจอกันได้ เรานั่งอยู่สักพักก็เห็นคนที่น่าจะใช่ แต่ไม่กล้าจ้องมากเผื่อไม่ใช่ ฮาๆ แล้วก็จริงๆด้วย สักพักเค้าก็เดินมาหาเรา

"โดโดโร่ซัง?"

 "โชวแคทซัง ?"

 ทักทายกันตามธรรมเนียม แล้วก็เดินไปขึ้นรถไฟใต้ดินข้างๆ เพื่อไปยังสถานที่จัดคอน Osaka Grand cube Hall

โอวววว ได้ไปเหยียบที่จัดคอนแล้ว รู้สึกปลื้มแปลกๆเหมือนใกล้ไปอีกครึ่งเก้า แล้วโชวแคทซังก็แนะนำจุดต่างๆ "ตรงนี้Mai-Kจะลงจากรถ มี Iri-machi แล้วแฟนๆก็จะมาออรอกันตรงนี้ ..บลาๆๆ~~ "

โฮกกกกกกกกกกกก อยากใช้เข็มขัดกาลเวลาวาร์ปไปวันนั้นเลยจริงๆ  *w*

 

 

แล้วก็เข้าไปในฮอลล์ ไปที่ชั้นห้า มีแฟนเพลงจำนวนหนึ่งนั่งรอตรงทางเดิน วันนั้นมีคอนเสิร์ตของ Aiko ตอนห้าโมงล่ะ แล้วโชวแคทซังก็พาเราไปที่หน้าทางเข้า โอ เปิดประตูบานนี้เข้าไปจะเป็นล็อบบีั้ แล้วก็ประตูเข้าฮอลล์คอนอยู่ข้างใน โอ้วววววววววววว

แนะนำเสร็จสรรพเรียบร้อยแล้ว เค้าก็ถามเราว่าว่างสักสามสิบนาทีมั้ย แน่นอนได้อยู่แล้ว ฮาๆ แล้วเค้าก็ชวนไปนั่งในร้านอาหารในตึกนั้น โอะ ในยอดคงคงเหลือในกระเป๋าเราเกือบจะเป็นศูนย์ เราเลยถามเค้าว่าแถวนี้มีเอทีเอ็มมั้ย และเราก็อาจจะจ่ายค่า่่ตั๋วให้เค้าด้วย ปรากฎเค้าบอกเค้าเลี้ยง ค่าตั๋วก็ยังไม่ต้องเพราะตั๋วยังไม่ส่งมา แล้วเค้าก็ปรินท์ใบจองตั๋วมาให้เราเสร็จสรรพ โอ้วววววววว

โชวแคทซังหยิบแฟ้มขึ้นมาที่ข้างในมีใบจองตั๋ว นามบัตรแฟนคลับสองใบ และที่ห้อยมือถือสินค้าจากคอนเจ๊สองอัน ที่มีสองอันคือฝากให้ยูกิด้วย โอ้วววววว ช่างเป็นคนดีสมเป็นแฟนเพลงเจ๊เสียนี่กระไร 

ยัง ยังไม่พอ เสร็จเค้าก็หยิบถุงขึ้นมา โอะ ข้างในนั่นมัน Music Freak Magazine ของปีนี้ทั้งปี!! เกือบครบทุกเล่ม!! แม่เจ้า  เค้าเก็บไว้ให้เราด้วยยยยย โอ้ววว ปลาบปลื้มตื้นตันยิ่งนักฮะ > < 

(ตอนเจอกันที่สถานีเราก็มีของให้เค้า เป็นกระเป๋าสะพายเล็กๆปักเป็นลายช้าง กับ เอ่อ แผ่นพับโคเซ่ของไทย ๕๕๕๕๕๕๕ ถ้าลืมเอาของไปฝากนี่คงรู้สึกแย่โคตร ๆรับเค้ามาขนาดนี้ เอิ้ก)

แล้วก็คุยกันประสาแฟนคลับ เค้าดูเป็นแฟนคลับตัวยงมาก ในนามบัตรมีหมายเลขออฟฟิเชียลเมมเบอร์ หมายเลของค์กรที่รณรงค์ลดก๊าซ CO2 (ซึ่งเจ๊ไมก็เป็นเมมเบอร์) แล้วก็ MaiK communication ID โอะ มันคืออะไร ? ถามเค้าว่านี่ตั้งกันเองใช่มั้ย เค้าบอกว่าใช่ ไม่ได้เป็นออฟฟิเชียล แต่เจ๊ไมก็เป็นเมมเบอร์ด้วยนะ........อุ 555555555  อึ้งแปลกๆ เอ่อ เจ๊เป็นสมาชิกแฟนคลับตัวเองด้วยรึนี่ กร๊ากกกกก น่ารักอะไรอย่างเน้~!! XD

แล้วเค้าก็หยิบแฟ้มอีกอันขึ้นมา เปิดออกมาเป็นรูปถ่ายจากอิริมาจิ เป็นกลุ่มแฟนเพลงถ่ายกับเจ๊ไม !! และแน่นอนมีเค้าอยู่ในนั้นด้วย โฮกกกกกกกกกกกกก

อยากไปอิริมาจิให้ได้จริงๆ เง้อ แต่ถ้าจะไปจอยต้องไปถึงตั้งแต่บ่ายสอง ซึ่งเรายังไม่รู้เลยว่าสัมภาษณ์กี่โมงและจะไปได้มั้ย ฉะันั้นยังไม่หวังอิริมาจิก็ได้ ขอแค่ให้ไปไลฟ์ทันก่อนหกโมงก็พอ เง้อๆ ~T^T

คุยกันอีกสักพักก็กลับ โชวแคทซังก็ขึ้นรถไฟใต้ดินไปกับเราถึงสถานีเดิมที่เจอกัน ตอนนั่งบนรถมีคุยเรื่องเพลงกันนิดหน่อย นินทาเจ๊ไมเล็กน้อย อย่างเพลง touch Me! นี่เค้าก็ชอบมากนะ เราก็ชอบาก แต่ขนาดเค้ายังบอกเลยว่าตีความเพลงนี้ไม่ถูก แปลยากมาก ฮาๆๆ เข้าใจแล้วว่ายากจริงๆ  ถามว่าตอนนี้เจ๊ไมอยู่กับครอบครัวมั้ย เค้าบอกตอนเรียนมหาลัยเจ๊อยู่ที่โอซาก้า ตอนนี้มาอยู่โตเกียวคงไม่ได้อยู่กับครอบครัว อืม นั่นสินะ แต่ว่าเห็นเจ๊อยู่กับแคสเปอร์ (หมาแสนรักของเจ๊) ตลอดเลยเนอะ เค้่าบอกใช่เลย ๕๕๕๕๕๕๕ 

พอจะแยกขึ้นรถไฟกลับ (จริงๆไอ้นี่อยากไปอุเมดะต่อ แต่เค้าบอกว่้าโดโคโร่ซังต้องรีบไปอ่านสอบใช่มั้ย ทำเอาเราไม่กล้าจิ้มสถานอุเมดะเลย ๕๕๕๕๕ ดีแล้ว กลับบ้านๆ เอิ้ก) โชวแคทซังยังย้ำแล้วย้ำอีกว่าขึ้นรถขบวนนี้นะ จะได้ไม่ต้องเปลี่ยน ฮาๆๆ เป็นคุณพ่อที่ดีมาก ~~~> < ใช่แล้วฮะ แฟนเพลงคนนี้อายุรุ่นพ่อเรา แต่อายุไม่เป็นปัจจัยในการชอบเจ๊ไมและเพลงเจ๊ไม นี่เป็นข้อสนับสนุนว่าเพลงของเจ๊เข้าถึงทุกผู้คน โฮกกกกกก

ประทับใจอีกทีตอนเค้าขึ้ันรถแล้ว พอเราหันไป เค้ายกมือเป็นตัว L โอ้วววววววววววว สมเป็นแฟนเพลงเจ๊จริงๆ แน่นอน เราก็ตอบกลับไปแบบนั้นเช่นกัน ~~~~XD

 showcatさん、いろいろな手伝ってくださって、本当にありがとうございます! 

 

จบละๆ กลับบ้านมาด้วยยอดเงินคงเหลือในกระเป๋าสามสิบกว่าเยน อู้ต่ออีกหน่้อย อ่านหนังสืออีกน้อย แล้วก็ไปต้มแกงกระหรี่กินเองครั้งแรก ฮาๆๆๆ

 

วันนี้มีพรีเซนต์ใหญ่รวมสามคลาส ผ่านมาอย่างสวยงาม~\TTwTT/ 

 

ขอบคุณที่ติดตามหลุมตุ่นเช่นเคยฮะ ^^

 

(ลงท้ายแบบเจ๊เฮย์ชินบ้าง)

โดโคโร่ผู้ที่กำลังงงงงและปลงปลงกับการอ่าน ขี้เกียจจะทรมานกับการสอบ ชอบที่จะอู้ แต่ยังไงก็ยังจะสู้ต่อไป เพื่อคอนเสิร์ตของคนที่ใครก็รู้อยู่ ๕๕๕๕๕

ฮาๆๆ ศุกร์หน้า เสาร์หน้า จะจริงจังไม่อู้แล้ว อีกแค่ีเก้าวัน !!!>________<

 

ปล ตอนนี้เริ่มหนาวจริงจังอีกครั้งแล้ว หนาวๆๆๆๆ จนเมื่อวานซืนไปซื้อเสื้อโค้ทมาจนได้ หลังจากเล็งมาสามชาติ เลือกไม่ได้ซะที (คิืดจะหาแบบใน PV Shiroi yuki...ฮาๆ เลิกฝันๆ) สุดท้่ายซื้อที่ห้างใกล้หอนี่แหละ

 

 

 

edit @ 9 Dec 2009 13:29:26 by Pengๆ/docoro

edit @ 9 Dec 2009 13:45:08 by Pengๆ/docoro

Comment

Comment:

Tweet

ในที่สุดก็ได้ไปดูเจ๊ด้วยหรอเนี่ย

ดีอ่ะ ไปเรียนแล้วก็ได้ไปคอนเสริสต์ด้วยอ่ะ

ลุงแฟนคลับคนนั้นใจดีอ่ะ

รักษาสุขภาพเน่อ

#5 By พั้น (58.8.49.170) on 2009-12-31 15:24

Good evening, docoro-San!

Thank you so much for expressing your thanks.

Looking forward to seeing you at Grand Cube Osaka on Dec.19th.

#4 By show-cat (61.89.23.242) on 2009-12-16 22:16

อ่านแล้วปลาบปลื้มอย่างเหลือล้น

ไอ้การมีอะไรซักอย่างที่ทำให้คนที่ไม่น่าจะมาเจอกันได้มาเจอกันนี่เป็นเรื่องพิเศษจริงๆ นะ

#3 By Cherie (202.28.179.13) on 2009-12-14 15:32

น่ารักทั้งเจ๊ทั้งแฟนคลับ ที่ชอบที่สุดก็ที่เป็นสมาชิกแฟนลับตัวเองนี่แหละ

อีกนิดเดียว เดี๋ยวมันก็ผ่านไปแล้ว แข็งใจอ่านเข้า
.
.
แต่ไม่ต้องฝืนมากก็ได้ ยังไงๆ เขาก็รับอยู่แล้วล่ะ ฮาๆ

#2 By Sirizx on 2009-12-09 23:07

พี่ตุ่นอัพดี อ๊ายยย

ส้มจะอัพบ้างงงงง

จะอัพให้ได้ !!!

จะอัพให้ได้ ><!!confused smile confused smile confused smile

#1 By # Cooolkid99 on 2009-12-09 20:55