สวัสดีฮะ ^ ^
 
วันนี้ 2 ตุลาคม 2553 เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว ฝนตกพรำ เราลากกระเป๋าหูหิ้วหักมาปักหลักอยู่ที่หอบนเนินคันไซแห่งนี้เป็น
วันแรก
 
มาอยู่โอซาก้าได้ครบปีแล้ว~~~~~~~~~~~~> <
 
เร็วมาก มีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นมากไม่น้อยไปกว่าเวลาหนึ่งปีก็จริง แต่เรายังรู้สึกว่าจำทุกอย่างได้ดี เหมือนทุกอย่างเพิ่งผ่านไปไม่นานนี้
 
ได้ดื่มด่ำกับความงามตามฤดูกาลที่สั่งได้ของประเทศนี้ครบปีละ ตั้งแต่ใบไม้แดงในฤดูใบไม้ร่วง แสงสีหิมะในฤดูหนาว ซากุระบานช่วงสั้นๆกับบรรยากาศเขียวชะอุ่มในฤดูใบไม้ผลิ และความร้อนจัดกับดอกไม้ไฟฤดูร้อน
 
ในที่สุดก็ครบสี่ฤดู
 
SUMMER TIME GONE~~~~~ (เลียนแบบเจ๊ 555) 
 
เพลงแรกที่ฟังในวันนี้ เป็นเพลง 4 Seasons ของ BENNIE K แรนด้อมมาพอดี เข้าจริงๆ ^ ^
 
 
As I see four seasons passed me by~ reflecting the changes through my eyes~
 


 
ว่าด้วยพัฒนาการของข้าพเจ้า
 
กับคนไม่เอาไหนอย่างเรา อยู่ๆก็มาใช้ชีวิตเองคนเดียวที่ต่างแดน เราว่าเราทำอะไรเองได้หลายๆอย่างขึ้นเยอะเลย (เช่นอาหาร ก็ทำของที่กินได้(คนเดียว?)เลี้ยงปากท้องตัวเอง) ที่รู้สึกภูมิใจคือเราว่าเราสามารถไปไหนในญี่ปุ่นเองก็ได้ (สามารถบุกน้ำลุยไฟไปไหนก็ได้ที่มีคอนเจ๊ไมจัด? 555+) จองบัส จองรถไฟ โรงแรม ตอนที่ที่บ้านมาเมื่อตอนปิดเทอมหน้าร้อนสิงหา(ท่านป้า ท่านอา และท่านพี่) เราก็พาไปเที่ยวถึงโตเกียวได้(ถึงจะรบกวนสารพัดมิตรรอบข้าง) เหมือนจะทำอะไรเองเป็นหมดแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องที่เราไม่เคยทำเองเลยตอนอยู่ไทย  ลูกแหง่อย่างเราพอมาอยู่เองก็รู้จักทำอะไรเองขึ้นมาจนได้ =w= ทั้งไปหาหมอและแจ้งตำรวจก็ทำมาแล้ว อยู่ไทยนี่ต้องให้ท่านป้าท่านพ่อพาไปหาหมอทุกที  พูดไปแล้วก็รู้สึกค่า exp เราอัพขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย ฮ่าๆๆ แต่เรารู้สึกว่าถ้าตอนนี้กลับไปอยู่ไทย เราก็คงกลับเป็นลูกแหง่เหมือนเดิม ฮาๆๆ
 
 
 
ว่าด้วยความตั้งใจที่จะเรียนที่นี่ของเรา
 
ถึงเราจะเอาเจ๊ไมเป็นแรงผลักดันถีบให้ตัวเองมาที่นี่ได้ เราก็(เคย?)รักความก้าวหน้าเหมือนกันนะ แต่ก่อนท่านพ่อคุยเรื่องเรียนกับเราบ่อยๆว่า มาเรียนวิจัย ในอนาคตเดี๋ยวแกก็ไปทำตับเทียมมาให้ป๊าใส่ 55555+ ถึงจะฟังดูโอเวอร์ แต่เราก็เคยมีความหวังว่าจะเรียนให้ไกลทำอะไรที่ไปช่วยชีวิตคนขึ้นมาได้ มันคงเป็นอะไรที่สุดยอด ทั้งนี้ทั้งนั้นคือถ้าเราสามารถใช้ชีวิตได้อย่างแฮปปี้ราบรื่นกับการเรียนที่นี่ แบบว่าไปได้เรื่อยๆไม่รู้สึกลำบากหนัก
จิตอะไรนัก
 
 
เอาล่ะ ย่อหน้าเมื่อกี้เป็นความคิดก่อนมาที่นี่ แล้วตอนนี้ล่ะ ? ไอ้นี่มันคิดแค่ว่า ตราบใดที่ยังมีคอนเจ๊ให้ตาม ก็จะพยายามดิ้นรน และอยู่ต่อไปเรื่อยๆถ้ายังมีแรงตามคอนเสิร์ตมากกว่าการตบตีกับชีวิตแล็บนรก  เรื่องต่อเอกเหรอ?  เราไม่เคยให้คำตอบอาจารย์ไปสักครั้ง แต่เหมือนอาจารย์สรุปเองว่าเราจะต่อแล้ว orz เรายังคงไม่กล้าตอบจนกว่าจะถึงเวลา ถ้าเป็นอย่างที่เป็นอยู่ไปเรื่อยๆก็คงพอรับได้ แต่ถ้าอะไรๆมันแย่ลงอีกจนเราทนสู้เพื่อดูคอนไม่ไหวเราก็ไม่ต่อ .....บร๊ะเจ้า ทำไมตรูมันรักดีอย่างงี้วะ !!
 
 
เพิ่งอ่านนิตยสารเจ๊ไมที่ส่งมาถึงวันนี้ You&Mai Vol.41 อ่านบทสัมภาษณ์เรื่องอัลบั้มใหม่ที่จะออก [FUTURE KISS] ที่ว่า "เป็นการส่งความตั้งใจที่เก็บมาตั้งแต่อดีต ก้าวต่อไปยังอนาคตข้างหน้าที่ไม่รู้ว่ามีอะไร" ....อืม เอามาช่วยย้ำเตือนความตั้งเราในอดีตได้มั้ยเนี่ย ฮ่า~~
 
แต่เรายังคงถือสูตรเดิม เราจะยอมอยู่ทำแล็บที่นี่ได้เรื่อยๆหากปัจจัยเหล่ามีครบ 1.ได้ดูคอนที่อยากดู 2.ได้กลับไทยเมื่ออยากกลับ  5555555+
 
 
 
เรื่องอาการคิดถึงบ้าน
 
ครึ่งปีแรกที่มา เรามาตุลา 52 มีเรื่องอะไรให้ทำเยอะแยะไปหมด สนุกสนาน เรียนแค่ภาษาญี่ปุ่น ยังไม่ทันคิดถึงบ้านเลย มีนา 53 เราก็กลับไทยไปเป็นครั้งแรก เกือบๆ 20 วัน พอกลับมานี่อีกที เปิดเทอมปีหนึ่ง ชีวิตเปลี่ยนไป พบความลำบากตรากตรำแสนสาหัส (ปานนั้นเลย) อยากกลับไทยโคตรๆ อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เจ๊ไมก็ไม่ออกผลงานเลย !! (เกี่ยว!!?) นี่ถ้าสิงหาคมที่บ้านเราไม่มาเที่ยว (เอะ เราเรียกให้มาตอนนั้นเองนี่หว่า) เราเผ่นกลับไทยไปแล้น~~~~  ร้อนตับแตก เบื่อที่นี่ในหลายคราว คิดถึงทุกคน คิดถึงร้านอาหาร อยากไปเที่ยวววววว  555555 เป็นเอามากเนอะ T^T ก็ท่านพี่อะ คุยทีไรก็เล่าเมนูอาหารที่ไปกินตอนเที่ยงตลอด !! >A<อย่างไรก็ตาม เรากำลังดูฤกษ์ยามเตรียมขออนุญาตโปรกลับไทยปีใหม่นี่อยู่ !!! >__< กลับแน่ๆ!!
 



สรุปแล้วในรอบหนึ่งปี ชีวิตเปลี่ยนไปหลายเฟสมาก
-ช่วงเรียนภาษาหลั่นล้า ทำแล็บตอนเย็น เสร็จสามทุ่มไปกินโอโคโนมิยากิ (มันถึงได้น้ำหนักขึ้นงี้นี่เอง) รู้จักเพื่อนต่างชาติมากมาย ทั้งที่โรงเรียนและที่หอ วันหยุดต้องหาเวลาไปเที่ยว
-ตบตีกับการเตรียมเอนท์สะท้าน หยุดแล็บ สยองกับการลุ้นให้ได้ไปดูคอนเจ๊ไมครั้งแรกที่จัดวันต่อจากวันสอบเสร็จ
-หลั่นล้าหลังสอบเสร็จ ไปตะแล้นโตเกียว โคตรแฮปปี้กับ illumination หน้าหนาวที่นั่น >v< และก้าวถึงจุดสูงสุดในการไปดู Countdown Live เจ๊ไมกับยูกิ~~~~XD
-กลับมาทำแล็บเล็กๆน้อยๆ อยู่ในขั้นฝึกหัด จนเรียนภาษาจบ แล้วก็กลับไทย~~
-เปิดเรียน ขึ้นปอโทปี 1  เวลาว่างน้อยลงไปเรื่อยๆจนกระทั่งเข้าสู่เฟสเลวร้ายสุดก็ช่วงเปิดเรียนเช้ายันเย็น ทำแล็บต่อ รอคิวใช้ฮู้ดเลี้ยงเซลล์ กลับห้าทุ่มเที่ยงคืน พรีเซนต์โปรเกรส กรุ๊ปดิสคัสชั่น เปเปอร์ บลาๆๆๆ มากันติดได้ไม่เว้น สุดร้ายเลยก็ตอนที่มีพรีเซนต์ห้าตัวในสองอาทิตย์ อยู่ที่นี่ได้รู้จักคำว่า "ไม่มีเวลา" อย่างแท้จริง ปกติเราใช้กันเป็นข้ออ้าง แต่ที่นี่ได้เจอกับการไม่มีเวลาแม้กระทั่งเวลากินข้าว นึกถึงช่วงเวลานั้นแล้วสยอง~~~~=A= แต่ถึงจะหนักเราก็ไม่ได้เครียดมากอะไร เรามีวิธีละลายความเครียดด้วยการกลับมาถึงจะดึกแค่ไหนก็เปิดอนิเมปอกแอ๊ปเปิ้ลกินไปพลาง ช่วงเวลานั้นลืมทุกอย่างจดจ่อแต่กับอนิเม แล้วก็อาบน้ำนอน  ฮ่าๆๆๆ
-ชาวบ้าน ทั้งน้องคนไทย เพื่อนต่างชาติที่หอ หลายคนก็หมดโควต้า กลับประเทศกันไปเยอะละ ช่วงอาทิตย์นี้มีหน้าใหม่เริ่มทะยอยเดินทางมาอยู่ที่นี่ ทำให้นึกถึงตอนที่เราย้ายเข้ามาจริงๆ ^ ^
 

แต่ตอนนี้...ข้าพเจ้าว่างมาก ปิดเทอม แทบไม่มีงานพรีเซนต์นอกจากงานทำโปสเตอร์ไป conference ที่ฮอกไกโด กับที่กลับมาต้องพรีเซนต์ที่ไปฟังมานิดหน่อย ไม่มีเรียน แต่ก็ต้องไปแล็บทุกวันธรรมดา ล่าสุดทำแล็บแค่วันละ 2 ชม. (แค่นี้ก็คิวใช้ฮู้ดแน่นเอี้ยดละ ทำงานที่อ.ให้มาจะเสร็จละ ไม่กล้าไปขอต่อ เอิ้ก) ชิวรอฟ้ามืดหาจังหวะชิ่งกลับบ้านไปวันๆ 55555 ไม่ชินกับสภาพว่างโล่งแบบนี้อย่างแรง !! แต่มันจะได้ว่างสักกี่น้ำกันว้า~~ 555 เมื่อวาน วันศุกร์ที่ 1 ตุลาคม เปิดเทอมแล้วล่ะ
สรุปสั้นๆอีกที ณ เวลานี้ชีวิตเราก็เดินไปไม่ผิดแผนที่วางไว้ นั่นคือ การได้ไปดูคอนเมื่ออยากดู 55555555 โดรามูฟวี่และเด็กแว่นมูฟวี่ก็ไม่พลาด
ถึงตอนนี้ได้ไปดูคอนเสิร์ตมาทั้งหมดสามรอบละ ^ ^
- 19 ธ.ค. 52 - คอนเจ๊ไมที่ [BEST] Grand Cube Osaka
- 31 ธ.ค. 52 - Countdown Live [TOUCH THE BEST] เจ๊ไมที่ Pacifico Yokohama
- 23 พ.ค. 53 - คอนมิฮิ [University of mihimaru GT] ที่โอซาก้าที่เดิม~~ (เราไม่ได้ดูเป็นแต่เจ๊ไมนะ 55555)
กับอีเวนท์เจ๊ไมอีก 1 !! จัดใกล้บ้านเราที่สุด ~~~TwT
- 4 ก.ย. 53 - SUMMER TIME GONE mini LIVE & TOUCH !!
 

ต่อไปนี้เป็นรายการในอนาคต หุๆๆๆ ปลาบปลื้มเหลือเกิน ผ่านมาค่อนปี ปีนี้เจ๊ไม่มีอีเวนท์หรือคอนเลย มาตูมเอาตอนปลายปีนี่แหละ~~~~XD- 9 ต.ค. 53 - HAPPY HAPPY HALLOWEEN LIVE 2010 `Trick or Treat`!!! @Saitama Arena !!! ความท้าทายเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อเราต้องหนีวันที่เราต้องพรีเซนต์เปเปอร์ไปโตเกียวคืนวันศุกร์หน้าเพื่อดูคอนเจ๊ แต่หากเราต้องไปไม่ได้เพราะติดพรีเซนต์ มันก็ขัดกับอุดมคติของเราน่ะเซ่ !!! สู้ตายยยยยยยยยย 555555555555- 6 พ.ย. 53 - เจ๊จัดคอนที่งานมหาลัย Ritsumeikan Kyoto (เจ๊ไมเป็นศิษย์เก่าที่นั่นฮะ) ไม่พลาดๆ~~~~>___<- 11 ธ.ค. 53 - Live Tour 2010 ที่เพิ่งมามีเอาปลายปีและมีแค่ 3 รอบ และหนึ่งในนั้นจัดที่โอซาก้า ~!!! XD เราเลือกเรียนไม่ผิดที่จริงๆด้วย~~~~~XDหุๆๆ เท่านี้ เราก็กลับไทยปลายปีได้อย่างสบายใจละ XD 55555555 จริงๆประกาศกับที่บ้านไว้ว้าถ้าได้ไปดูฮัลโลวีนไลฟ์ปีนี้ จะยอมไม่ดูเค้าท์ดาวน์ไลฟ์กลับไทยปลายปีล่ะ 55555

เอ๋? กลายเป็นเขียนเรื่องรายงานคอนเสิร์ตไปตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย ขออภัย 55555ยังไงก็ขอบคุณที่เข้าหลุมตุ่นฮะ ^ ^/
 

Comment

Comment:

Tweet

^^อยู่มาครบ4ฤดูกาลแล้วสินะ ยินดีด้วยเน้อ(แบบนี้ก็งัดเพลงเจ๊ไมมานั่งฟังไล่ฤดูได้แล้วสินะ<-เกี่ยว?)
ตอนเราไปอยู่สองปีก็ยอมรับว่ามีช่วงอยากกลับเหมือนกัน
เพราะไอเทมที่กองๆรอบตัวเรา บางอย่างมันเหมาะที่จะเสพอยู๋บ้านมากกว่า แล้วก็รู้สึกว่าเรียนเอาให้ได้ภาษาก็พอใจแล้ว อะไรแบบนั้น ไม่ค่อยมีแรงกระตุ้นเลย
แต่พอกลับมาก็อยากกลับไปอีก ราวกับมีแม่เหล็กดึงดูด55+
จากนี้ก็ขอให้ตุ่นเสพเจ๊ไมอย่างสุขใจต่อไป+เอ็นจอยไลฟ์อินเจแปนละกันจ้า

#1 By parishii on 2010-10-20 11:18